วันพฤหัสบดีที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2557

[THE COUPLE] ตอนที่ 7





“มึงต้องง้อกูด้วย”



“หึก็ง้อแล้วนี่ไง” ผมว่าก่อนจะกดริมฝีปากทับของอีกคน กดย้ำเล่นๆหวังจะแกล้งอีกคนแต่แขนบางก็โอบรอบคอผมไว้ ผมเงยหน้ามองอีกคนที่เริ่มโน้มร่างของผมไปบนตัวมัน ไวเท่าความคิดผมริมฝีปากผมทำหน้าที่อีกครั้ง คราวนี้คนตัวเล็กเป็นคนสอดลิ้นมาหยอกล้อกับลิ้นของผมในปากก่อน มือบางสอดเข้าไปใต้กลุ่มผมเมื่อผมเป็นคนรุกบ้าง ปากเรายังคงแนบชิดกัน เสียงหวานครางดังขึ้นประท้วง ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อ จมูกรั้นเชิดขึ้น ริมฝีปากบางเจ่อออกพร้อมกับหายใจหอบถี่ ดวงตาหวานคลอไปด้วยน้ำตา
เพราะเราจูบกันอยู่นาน พอรู้ตัวอีกทีมือผมก็เลิกเสื้อยืดตัวโปรดของอีกคนขึ้นมาจนสุดเผยให้เห็นเม็ดติ่งไตสีกุหลาบตัดกับผิวขาวเนียนอย่างเด่นชัด ใจผมเต้นโครมครามอย่างตื่นเต้น นี่มันไม่ดีแน่ ผมตั้งใจว่าจะรอก่อนไม่ใช่หรอ? แต่ผิวเนียนขาวของคนตรงหน้าก็ทำเอาแทบคลั่ง ผมกลั้นใจเสหน้าไปทางอื่น



ขอโทษ...ผมทำท่าจะลุกเพื่อขยับลุกออกไป แต่อาฟงจับแขนผมไว้ ผมหันกลับไป รู้สึกอยากบีบคอตัวเองตายอีกครั้ง ขาทั้งสองข้างของมันแยกกางออกเพราะผมแทรกตัวเมื่อกี้ เสื้อยืดตัวโคร่งที่ถูกเลิกขึ้นไปจนเผยเผยให้เห็นบ็อกเซอร์สีดำตัวจิ๋วที่เด่นหราอยู่ตรงหน้าผม



ไม่...ทำกันเถอะ

!!!

มะ มึงพูดอะไรออกมา!?” ผมต้องหูฝาดไปแน่ๆ นั่นมันพูดอะไรออกมาะ ฟงไม่ได้ตอบอะไรกลับมามันถอดเสื้อที่หมิ่นเหม่อยู่ออกไปก่อนจะโน้มหน้ามา ประกบจูบกับผมอีกครั้ง มือบางถอดเสื้อยืดผมออกไปอย่างง่ายดาย ก่อนจะค่อยๆลูบไล้ไปตามร่างกายของผม แค่ผมขัดขืนมันก็ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว แต่คงเป็นเพราะว่าผมอดทนรอต่อไปแล้วไม่ได้จริงๆ



อืม มมผมอดกลั้นเสียงไม่ได้จริงๆ ความอดทนครั้งสุดของผมเหมือนจะพังลงไปอย่างง่ายดายก็คนตรงหน้ามันยั่วยวนซะขนาดนี้ แถมผมยังรอเวลานี้มาตั้งนาน กับทุกครั้งที่ผมทำแบบนี้มันไม่เคยรู้สึกดีเท่าครั้งนี้เลย นี่ขนาดเพิ่งจะเริ่มผมยังตื่นเต้นขนาดนี้
 

 อา ฟงชันเข่าขึ้นก่อนจะค่อยๆถอดบ็อกเซอร์ตัวจิ๋วที่เป็นปราการสุดท้ายออกไป ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ผิวขาวเนียนปรากฏต่อหน้าผม ร่างบางขึ้นนั่งค่อมลงบนตักผม เรียวแขนคล้องคอผม น้ำเสียงอ้อนเปล่งออกมา


ช่วยกูหน่อยสิ



เหมือนคำพูดนั้นเป็นประกายไฟที่จุดในตัวผม ผมขบเม้มริมฝีปากนั่นจนบวมเจ่ออีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง เสียงปากเราดูดกันดังลั่น มือผมไล้ไปตามผิวขาวเนียนช้าๆ แน่นอน...ผมไม่จำเป็นต้องรีบ ก่อนจะไล้มาตามลำคอระหงส์
 

อะ โอ้ยย กัดทำไมเนี่ยร่างบางเงยหน้ามาดุผม

 

ก็ มันชัดดีผมว่าก่อนจะค่อยๆเลียรอยกัดเดิม มันติดเป็นนิสัยผมไปแล้วที่ชอบกัดเวลามีเซ็กส์ ผมค่อยๆไล้ต่ำลงมาจนถึงยอดอกสีกลีบกุหลาบผมเลียรอบๆจนร่างบางเชิดหน้าขึ้นเสียงซี๊ดปากดังอยู่ใกล้ๆหูผมจนอดไปได้ที่จักัดสิ่งยั่วยวนตรงหน้าสักทีอาฟงครางลั่นแถมยังเบียดกายเข้ามาชิดผมมากขึ้น ผมจัดการทำแบบเดียวกันกับเม็ดติ่งไตอีกข้างและอาฟงจะตอบสนองทุกครั้งที่ผมสัมผัสมัน
 


อ๊ะ อื้อ!

 

ร้องออกมาอีกสิ

 

อ๊ะ ยะ อยู่ อ่าผมอดกัดปากบวมเจ่อนั่นไม่ได้มันยั่วยวนผมเหลือเกิน ร่างบางครางไม่ได้ศัพท์อีกครั้งผมค่อยๆจับอาฟงน้อยก่อนจะค่อยๆรูดขึ้นรูดลงช้าเร็วสลับกัน กดลงบนส่วนปลายอย่างนึกแกล้งคนข้างบน



“มะ ไม่ มึงถอดกางเกงออกก่อน” ผมยิ้ม ให้ตายสิมันจะรู้มั้ยว่าคำพูดนั่นเหมือนทำร้ายตัวเองชัดๆ



“โอเค” ผมดันอีกคนลงจากตักก่อนจะลุกขึ้นถอดกางเกงตัวเองพร้อมกับอันเดอร์แวร์ สิ่งที่คับแน่นอยู่ภายในมานานถูกปลดปล่อย ผมนั่งลงบนโซฟาตัวเดิมอีกครั้ง สีหน้าคนตัวเล็กดูตกใจเล็กน้อย แต่...สายไปแล้วล่ะครับอาฟง ผมรวบเอวอีกคนมานั่งบนตักอีกครั้ง



อ๊ะ อ๊าาาอาฟงครางเมื่อแกนกายของผมบังเอิญโดนตรงช่องทางด้านหลังของตัวเอง ผมเริ่มลูบไล้และปรนเปรอให้กับอาฟงน้อยอีกครั้ง ใบหน้าหวานก้มลงมองตามมือของผมมือบางค่อยๆจับไอ้ฟานน้อยของผมแล้วทำแบบเดียวกัน ผมค่อยๆพลิกให้มันเปลี่ยนมาเป็นหันหลังให้ผมแทน ดูเหมือนว่าตรงแกนกายของมันจะเริ่มมีน้ำใสๆออกมาแล้ว ผมไล้มือไปที่ช่องทางด้านหลังสีสวยอย่างถือวิสาสะ

 

อ้าขากว้างๆหน่อยสิ

 

อะ อื้อผมยิ้มให้กับท่าทีเขอะเขินนั้น ผมยังคงแกล้งมันด้วยการชักขึ้นชักลงของแกนกายมันอยู่ มือบางจิกบนโซฟาแน่น



“มะ ไม่ ”




“ไม่อะไรครับ หือ” ผมลากลิ้นร้อนไปตามใบหูสวย ผมบอกแล้วว่า...ผมไม่รีบ ผมจัดการอุ้มอีกคนลงจากตักและโซฟา ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่อเมื่อรู้ว่าผมจะให้ทำอะไร




“นะ” ผมบอกก่อนจะจับใบหน้าหวานให้อยู่ตรงระหว่างขาตัวเอง สองขาตั้งชัน สองมือเรียวเริ่มกอบกุมแกนกายของผมไว้ลิ้นเล็กเริ่มไล้เลียจากส่วนปลาย ท่าทีเงอะๆงะๆ ทำเอาใจผมเต้นระส่ำ ความรู้สึกปวดหนึบๆตรงส่วนปลายทำเอาผมอยากจะทำให้ทุกอย่างมันจบเร็วๆเมื่อปากบางกลืนกินของผมเข้าไปจนเกือบสุด ปากเล็กห่อหุ้มลิ้นเล็กบรรจงไล้เลีย ผมซี๊ดปากเมื่อรับรู้ถึงความทรมานเมื่ออยากปลดปล่อย



ผมดันหน้าอาฟงออกก่อนจะอุ้มอีกคนให้ขึ้นมานอนบนโซฟา ผมจัดการแยกปลายขาทั้งสองออกจากกัน
นิ้วเรียวนิ้วที่หนึ่งถูกสอดแทรกเข้าไปข้างในทันที



“โอ้ย! อะ” ใบหน้าหวานเหยเก ผมจูบลงบนลำคอเรียวระหงส์หวังจะให้อีกคนผ่อนคลาย เหมือนทุกอย่างจะเป็นไปได้ด้วยดีเมื่อผมสอดนิ้วที่สอง และสามตามเข้าไป



“อื้มมมมมมมม” ผมครางอย่างช่วยไม่ได้ ตอดกูดีไปนะ มันทั้งฝืดทั้งคับ แถมยังอุ่นให้ความรู้สึกที่ดีสุดๆไปเลย ไม่อยากจะคิดว่าถ้าผมสอดแกนกายเข้าไปจะรู้สึกดีขนาดไหน

 

ตอนนี้กูรู้สึกดีไปหมดเลยผมกระซิบบอกที่ข้างหู ก่อนจะกัดเบาๆ

 

อ๊ะ อาร่างบางครางกระเส่า ผมไล้ลิ้นไปตามลำคอระหงส์เพื่อให้คนตรงหน้าผ่อนคลายมากกว่านี้อีก

 

กู จะได้สัมผัสมึงแล้วร่างบางหอบถี่ พร้อมกับเสียงครางแสนหวาน ผมแยกขาของมันขึ้นทั้งสองข้างก่อนจะค่อยๆใส่แกนกายเข้าไป แต่แค่ครึ่งเดียวมันก็คับแน่นไปหมด ช่องทางของมันรัดผมแน่นแถมยังอุ่นสุดๆทำเอาผมคลั่งจนเผลอกระแทกเข้าไปจนมิด
 


อึก อ๊าาาาาาใบหน้าเรียวสวยเหยเกน้ำตาค่อยๆไหลออกมา แต่จะรู้มั้ยว่ามันกลับยิ่งกระตุ้นความอยากของผมมากไปอีก ผมจูบขมับเป็นการปลอบโยน
 


ขอโทษนะผมพูดก่อนจะนิ่งค้างไว้อย่างนั้นเพื่อให้ร่างบางปรับตัว
 


อะ อาฟาน ขะ ขยับสิผมยิ้มให้กับท่าทางไร้เดียงสานั้น(?)
 


อือ จะขยับแล้วนะผมรูดแกนกายคนตรงหน้าเพื่อทำให้ร่างบางรู้สึกดีขึ้นก่อนจะอ้าขาของมันให้กว้างขึ้นอีก แล้วค่อยๆขยับสะโพกช้าๆ แต่ดูเหมือนว่าร่างกายของผมจะต้องการมากกว่านั้น จากที่ช้าก็ขยับเร็วขึ้น ผมคลึงสะโพกมน เพื่อจะได้เข้าไปลึกกว่านี้ ยิ่งผมเข้าไปได้ลึกก็ยิ่งรู้สึกดี



“อึก คะ โคตรเลยแม่ง” ผมเชิดหน้าขึ้นซี๊ดปาก อย่างหาที่ระบายไม่ได้ยิ่งพอใจผมก็ยิ่งขยับถี่ขึ้น แรงขึ้น จนรู้สึกว่าอยากมากกว่านี้ มากกว่านี้อีก

 

อะ อ๊ะ อื้ออ



อะ ตอดกูแน่นไปนะครับ อืมมมมผมครางออกมาด้วยความสุขสม

 

อะ อาฟานยิ่งมันเรียกชื่อผมเท่าไหร่ก็เหมือนผมยิ่งอยากมากเท่านั้น ผมขยับเร็วขึ้นจนเหมือนโซฟาจะสั่นไปกับการกระทำแสนบ้าคลั่งของผมด้วย
 



อ๊ะ อา จะ ถึงแล้ว
 


อื้ออ พร้อมกันนะผมกระแทกถี่รัวครั้งสุดท้ายก่อนจะค่อยๆปล่อยน้ำรักออกมาเต็มช่องทางด้านหลังของมัน
 



อะ อ๊าาาาาาาาาร่างบางกระตุกแล้วปล่อยออกมาพร้อมผม หน้าอกบางกระเพื่อมเพราะความเหนื่อย ผมก้มลงไปประกบกับริมฝีปากสีแดงเจ่อนั้นอีกครั้ง

 


ขอโทษที่กูปล่อยในตัวมึง
 


อือ รู้สึกดีออกให้ตายสินี่มันคิดจะยั่วผมตลอดเลยรึไง? ขืนมันยังทำตัวน่ารักน่าฟัดอยู่อีกสงสัยพรุ่งนี้มันลุกไปเรียนไม่ไหวแน่ๆ







มีต่อ กลับไปอ่าน + คอมเม้นต์ 



ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น